สำมะเลเนปาล Part 1:
จริงๆแล้วทริปนี้เริ่มต้นยังไง..
พลอยเองก็ไม่รู้หรอกค่ะ
รู้ตัวครั้งแรกก็ตอนที่พี่แพรบอกว่าจะไป
จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพี่แพรชวนไปด้วยรึเปล่า
รู้แต่ว่า..ขอไปกะเค้าแบบหน้าด้านๆ
สาเหตุง่ายมากคือเคยอ่าน เนปาลประมาณสะดือ
ที่ทำให้จินตนาการถึงความยิ่งใหญ่ของภูเขาหิมาลัยไว้เต็มที่
แถมหลังจากนั้นไม่นานยังได้ไปเยือนภูทับเบิก
ซึ่งจำได้ว่าเราซาบซึ้งตื้นตันกับวิวบนหน้าผาแห่งหนึ่งก่อนขึ้นภูอย่างแรง
ภาพภูเขาในเงาซ้อนของก้อนเมฆ
ความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติเบื้องหน้า
มันทำให้เรารู้สึกดีว่าเราตัวเล็กนิดเดียว
(แม้ในความจริงจะอ้วนอวบก็ตาม)
ซึ่งความรู้สึกว่าเราตัวเล็กนิดเดียวก็ช่วยปลอบประโลมใจจากความวุ่นวายได้ดีมาก
เพราะมันเป็นการเตือนตัวเราให้ละทิ้งการ ยึดตัวเองเป็นแกนกลาง ของทุกสิ่ง
ตระหนักว่า.. เราตัวนิดเดียว ท่ามกลางธรรมชาติที่กว้างใหญ่
และรู้สึกปล่อยวาง.. ปลอดโปร่งทันควัน
มนต์สะกดของภูทั้งจากตัวอักษรและดวงตา
ทำให้เรามั่นใจว่า..
วันหนึ่งเราจะไปเนปาล
และเมื่อพี่แพรพูดเรื่องทริปนี้ขึ้น
ในเวลาที่เพิ่งลาออกจากงาน
ทำไมเราจะไม่ไปล่ะ
.........................................................................