The winner's loss - Diary of Xoxoxo

Every victories come with prices

what have we lost until we won?
effort,sweat,money,ability,dignity,morality,friendship,lovers
even life..

the question is..
does victory worth losing all those things?

lots of time..
losers enjoy living with happiness
while winners are suffering keeping their victory

once again
it worths it?

everyone wants to be winners..
Do you?
Do I?

what have we lost until we won?

and why we're so crazy chasing victory?
what's that for?

..............................................................

สอบโทอิคมาแบบไม่เต็มใจ
เพราะจะไปสมัครแอร์แล้วเค้าเอาโทอิคอายุไม่เกิน1ปี

โทอิคเราอายุ1ปี3วัน
-"-

กลัวได้ไม่เท่าเดิมคราวที่แล้วเต็ม990ฟลุคได้มา865
ก่อนสอบคราวนี้โดนขู่มาว่า
ยัยพลอยห้ามได้ถึง900นะ บางที่เค้าไม่รับนะเว้ย เค้าตัดหัวตัดหาง

คิดในใจว่าจะบ้าหรอจะไปได้ได้ยังไง ได้800ก็ดีใจตายแล้ว

สอบคราวนี้ได้เพื่อนมาคนนึงเพราะแบบว่ามองตารู้กันเลยว่าอีนี่มาสอบไปสมัครแอร์แน่ๆ

สอบคราวนี้รู้สึกว่าlisteningยากขึ้น
แต่readingง่ายลง
ทำเสร็จเหลือเวลานอน10นาทีเท่าเดิม

อีกวันไปรับผลรู้สึกปวดใจมาก
900เป๊ะๆ...ถึงทามมายยยยย 895ไม่ได้หรออออออ

เพื่อนที่ได้มาวันสอบโทรมาบอกว่าคงไม่ได้ไปสมัครแอร์แล้วเพราะคะแนนขาดไป5คะแนน
เศร้าแทน สอบทีตั้งพันสอง เปลืองตังค์จริงๆ

......................................................................................

กินข้าวกะบรรดาเฮียและซือเจ้

(ทำไมพลอยดำ พี่น้ำกะพี่นุ่นขาว ขี้โกงง)

เฮียแกคิด(ผิด)ว่าทำแล้วจะน่ารัก

หมูกระทะ(อีกแล้ว)กะสร้างตำนานหมูกระทะกะเจ้นุ่น

อร่อยดี

เนียนมากๆ

..............................................

ช่วงนี้พี่น้ำกะลังบ้าทำกระต่าย
หลังจากที่ดูดวิธีไปจากพลอยก็เริ่มซื้อนู่นนี่มาทำเป็นการใหญ่

เลยไปกินเป็ดกันที่พูลสิน
(มันเกี่ยวกันม้ายยย)

...................................................

สมัครแอร์มาแบบฮาๆ

รูปนี้ดูกี่ทีก้ขำ

ฮาขนาดว่าถ้าผ่านก็เรียกว่าปาฎิหาริย์
เพราะไปแบบไม่หวังผลใดๆทั้งสิ้น
ไปเอามัน

กับสายการบินที่เน้นความเนี้ยบขนาดนี้
ผมข้าพเจ้ายุ่งมาก เล็บไม่ได้ทา(ทำไปได้)
สูทแขนสั้นไม่มีและขี้เกียจตัดเลยไปซื้อถูกๆ ออกมาคับและสั้นอย่างแรง

(เสื้อตัวในต้องคอยดึงตลอดไม่งั้นจะไม่สุภาพแบบเน้)

55555

ขำดี

ยังดีว่าขั้นตอนง่ายและไม่ต้องรอนาน
แค่ยื่นเอกสาร วัดความสูง(ผ่าน162ที่เค้ากำหนดมาแบบฉิวเฉียด)
เข้าห้องไปเผชิญหน้ากรรมการ

จากนั้นกรรมการพูดเป็นภาษาไทยว่า
แนะนำตัวสั้นๆเป็นภาษาอังกฤษค่ะ
(แล้วทำไมพี่ไม่พูดภาษาอังกฤษ แอบกลั้นขำไป1รอบ)

จากนั้นก็แนะนำไปเอ๋อๆ สั้นๆ(เอ๋อเกือบทุกคนเพราะตื่นเต้นมาก)
มีเอ๋อกว่าคือใหม่ ตอนนั้นบ่าย2มันพูดไปว่า
good morning
-"-

แต่มีเอ๋อขั้นสุดคือคนที่แนะนำตัวต่อจากมัน...
sheลอกค่ะ.. good morningตามซะงั้น
ขำดี
นอกจากนั้นsheเข้าใจคำว่าสั้นคลาดเคลื่อนแน่ๆ พี่แกพูดลากไป2นาทีกว่าๆ