imagine     they say.. 1 picture can say thousand words for me.. from 1 word..you can imagine thousands different pictures that's why.. i prefer books than tv and i write this page of diary.. without pictures ...................................................................... ตั้งปณิธานกับตัวเองว่า.. เขียนไดอารี่หน้านี้จะไม่มีรูป แล้วก็รู้สึกสบายตัวขึ้น เพราะไม่ต้องคอยหยิบกล้องมาถ่ายทุกสิ่งอย่างรอบตัวเป็นเวลา1อาทิตย์ แต่อีกแง่ก็แอบนึกถึงการถ่ายรูปนะ เหมือนเป็นการเตือนเมื่อเราดูรูปให้จำได้ว่าทำอะไร(โดยเฉพาะกินอะไร)มาบ้าง สรุป ไม่มีรูปซักหนึ่งหน้าเป็นการพัฒนาทักษะการเขียน (จริงๆขี้เกียจถ่าย+ขยายย่อตกแต่งรูปก็บอกเค้าไปเถอะ) .............................................................. อ้าว..คราวนี้ก็อึ้งสิ ไม่รู้จะเขียนอะไร.. เพราะวง่าปกติจะเขียนตามรูป พอต้องมาเขียนตามใจก็จับต้นชนปลายไม่ถูกเอาซะดื้อๆ เอาเป็นว่า..เขียนตามลำดับเรื่องที่นึกได้ก็แล้วกัน .................................................. แม้ว่าเราจะไปกินข้าว(หรือเดท)กันมา3ครั้งแล้ว แต่ก็จำกัดความได้คำเดียวว่า.. แล้วไงเนี่ย เป็นอะไรที่งงดี ดูเหมือนเราจะติดต่อกันใหม่ หรือไม่ได้ติดต่อกันก็ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆนะ.. ทั้งหมดที่รู้ก็คือ ตอนอยู่ด้วยกันพลอยยิ้มได้สนิทใจ แล้วก็มีความสุข เท่านี้พอมั้ย.. วันนี้จินเริ่มทำงานวันแรก อยากรู้จัง..ว่าเป็นยังไงบ้าง แต่ความกล้าที่จะโทรไป.. ยังไม่มี ................................................................... ระหว่างที่เรื่องราวข้างบนค่อยๆดำเนินไป(หรือหยุดนิ่ง) อีกเรื่องราวก็มีคนเร่งรัด อยากให้ชัดเจน แต่พลอยจะชัดเจนได้ยังไง ในเมื่อเรื่องราวที่พลอยใส่ใจที่สุดยังคลุมเครือ โดนยื่นคำขาด ว่าเค้าไม่ใช่ผู้ชายความอดทนสูง ก็ได้แต่พูด.. ว่าไม่ต้องมาอดทน หรือมารอ หรือคาดหวังอะไรจากพลอยหรอก เสียเวลา.. .................................................................. คุยกะพี่กะทิวันนั้น ยิ้มๆดี :) อีกวันราเชล..ลูกพี่ลูกน้องเค้าเมลล์มาคุยเรื่องครอบครัว ยิ้มๆดี พี่กะทิบอกว่า พลอยรักครอบครัวเค้า มากกว่ารักเค้าอีก 55555 ไม่เถียงๆ ........................................................... ช่วงนี้ติดซีรีย์ส เลยมีเวลาอ่านหนังสือน้อยลง ตอนนี้ซีรียืสจบคิดกับตัวเองว่าไม่ได้ละ ไม่ได้อ่านหนังสือมานานแล้ว เล่มล่าสุดคือa thousand spendid sun(หรือชื่ออะไรประมาณนี้ เริ่มลืมแล้ว) คนเขียนthe kite runnerที่โปรดปราน ทำสถิติหนังสือที่พลอยใช้เวลาอ่านนานที่สุด คืออ่านมาเกือบเดือนยังไม่จบเลย..กลุ้มใจตัวเอง แต่เดือนนี้กลับเป็นเดือนที่อ่านนิตยสารจัดมาก ตั้งแต่เจ้าประจำ วันนั้นเดินผ่านแผงนิตยสารสะดุดตาสองเล่มที่เมื่อก่อนอ่านอยู่บ้างแต่เดี่ยวนี้ไม่ค่อยแตะ คือ a day กับ bioscope ก่อนจะตัดสินใจหยิบa dayไปจ่ายเงิน เพราะหน้าปกคือพี่จิก-ประภาส ในดวงใจ พอกลับไปบ้านเห็นพี่แพรนั่งอ่านbioscopeอยู่ ดีใจจริงๆที่เลือก เล่มนี้คุ้มดีมากๆ เพราะมีเรื่องราวพี่จิกจุใจ รวมถึงแถมซีดีเพลงของพี่จิกด้วย นั่งฟังเพลงเพราะอะไร ยิ้มๆดี จริงอย่างเนื้อเพลงว่า.. คนเรารักกันไม่ต้องมีเหตุผลมากมาย แค่มีความสุขเมื่ออยู่ด้วยกัน เเละเค้าทำให้เราพบเจอแต่สิ่งดีงาม และอยากทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น ด้วยความคิด และตัวของเราเอง เพลงที่เอามาลงวันนี้ก็เป้นเพลงพี่จิก ชื่อ เธอหมุนรอบตัวฉัน ฉันหมุนรอบตัวเธอ น่ารักดี .......................................................................................... ไปกินข้าวกะเจ้แมรี่และพี่พริ้ง ตอนแรกจะไปจกบุฟเฟ่ต์กันแต่ปรากฎที่นั่งเต็มเลยอด ไม่นั่งปิ้งเนื้อที่เรงนาย่าในธนิยะแทน เจ้มาสาย50นาที ปรับนาทีละ10บาท(ทฤษฎีเจ้พริ้ง ราคาเพิ่มตามดีมานด์) ปิ้ง(ให้เจ้กิน)อย่างสนุกสนาน ก่อนไปนั่งกินกาแฟและไอติมกันต่อที่บั๊กแอนด์บี นั่งแย่งเจ้แมรี่เล่นมีความสุขจริงๆ ช่วงนี้เจ้พริ้งอินเลิฟกะพี่ปตท.สผ. เข้าขั้น "เป็นหนัก" ส่วนเจ้แมรี่เพิ่งเลิกกะแฟนและกรู้วๆกะสัตว์ปีกชนิดหนึ่งซึ่งบินไม่ได้ ความคืบหน้าจะรายงานต่อไปเมื่อพบกันอีกครั้ง อ้อ..เจ้ฝากงานนี้มา http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=vodca&month=07-2008&date=19&group=23&gblog=5 คอนเซปน่าสนุกดีมากๆ มาชวนให้ไปกัน ส่วนพลอย อยากไปกินอ่ะ..ฮี่ๆ ................................................... อีกวันนึงไปกินข้าวกะพี่นุ่นและเฮียกิ๊ วันนั้เราลบสถิติหมูกระทะปลาทอง(หลังจากที่ไปกินกัน5ครั้งติด) มาเป็นอาหารญี่ปุ่นยากิโทริ(ร้านติดกะปลาทองเลย พัฒนามากๆ) อร่อยดี กินเสร็จไปจิบเบียร์กันต่อที่ร้านติดกัน สรุปเราจะสร้างตำนานกินข้าวทุกร้านในแถบรถไฟฟ้าราชเทวีให้ได้โล่ ............................................................... หยุดยาวคราวนี้มีโทรศัพท์ปริศนา.. โทรมาจากออฟฟิศในวันหยุด เป็นท่านกงศุล โทรมาดวยวายว่าทำไมนอนอยู่บ้านไม่มาทำงาน โวยๆวายๆอยู่เป้นชุด ไอ้เราก็งงว่า อ้าว..ก็ให้พลอยหยุดเองไม่ใช่หรอ จะมาโวยวายทำไมเนี่ย หลังจากพลอยงงได้ที่พี่แกถึงเฉลยว่า "ไม่มีไรทำ เลยโทรมาอำเล่น พักผ่อนให้สนุก แค่นี้นะ บาย" เอิ่ม... งานสถานฑูตมันว่างกันขนาดนั้น ........................................................ สุดสัปดาห์นี้กลับบ้านเป็นที่สำราญใจ พ่อเลี้ยงวันเกิดกินกันกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์มาก จากนั้นไปต่อที่ร้านกาแฟน้ากินเค้กและโรตีกรอบไปอีกหลายถุง นอกนั้นก็นอนเล่นกินเล่นกะน้องๆสบายนักแล ............................................................ อยากเลี้ยงแมว แต่กลัวมันเหงา แมวมันขี้เหงามั้ย เพราะเราทำงานสองงานทีเดียวเชียวนะ ถ้าเลี้ยงแล้วมันเหงาคงบาปแน่ๆเลยเนอะ พูดไปก็แอบดูลูกแมวที่กะลังหาบ้านตามเวบบอร์ดไปด้วย น่าเอ็นดูเสียจริงหนูๆ http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J6811348/J6811348.html ....................................................... กลับมาคราวหน้าพร้อมรูป จุ๊บุ จุ๊บุ .............................................