หายไปนานสินะ

 

 


หายไปนานสินะ...

นานจนแทบจำกันไม่ได้
ใช่มั้ย...

อ้างตามเดิมว่ายุ่งมาก
งานยุ่งมากๆ

ตอนนี้เปลี่ยนงานใหม่มาได้สี่เดือน
ต้องสารภาพตามตรงว่าตอนนี้ทำงานหนักที่สุดในชีวิต

หรือเพราะว่าที่ผ่านมาเราขี้เกียจ

อนนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน

จริงๆแล้วมันป็นธรรมชาติของเอเจนซี่
คือทำงานกันทุ่มกายถวายร่าง
แทบไม่มีเวลาส่วนตัวกันเท่าไหร่

ยิ่งช่วงนี้โลกดิจิตัลเป็นอะไรที่มารงแซงโค้ง
สายงานเราเลยงานมากเท่าพูนทวี

ในทางกลับกัน"คนเป็นงาน"ดิจิตัล
กลับมีน้อย

ทุกเอเจนซี่ตอนนี้เลยเจอปัญหาคือๆกัน
คืองานเยอะ คนไม่พอ

เยี่ยงนี้แล..

ทุกวันนี้ก้มหน้าห้มตาทำงาน
ในทีมคุยกันว่า

ตอนเด็กๆพ่อแม่ให้เรียนสูงๆ จบมาจะได้ทำงานสบายๆ
แปลว่าตอนนี้ พวกเราคงเรียนมาน้อยเกินไปแน่ๆเลย

Y Y

ช่วงนี้กลับบ้าน เสาร์ อาทิตย์
ไม่มีอารมณ์ทำอะไรค่ะ

นอกจากนอนกับอ่านหนังสือ

บล็อกยังไม่ได้เขียน ไดอารี่นี่ไม่ต้องพูดถึงเลยล่ะ

.....................................................................

คิดถึงนะ


     Share

<< สำมะเลเนปาล Part 1: แรก เริ่ม เดิน ทาง Rome in my shoes: คูปองอะไรไม่รู้ พี่เอไม่สบาย และพิซซ่าคำแรก >>

 

 

 


 

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

สบู่ / โจทย์เลข / ก้อนหินก้อนนั้น
0 Rome in my shoes: ดงโจร ที่ทำการแมค โบสถ์ปริศนา และปลาตัวนั้น
Rome in my shoes: คูปองอะไรไม่รู้ พี่เอไม่สบาย และพิซซ่าคำแรก
หายไปนานสินะ
สำมะเลเนปาล Part 1: แรก เริ่ม เดิน ทาง
it's complicated
ไม่สวย..กลี..พ่อรวย..เกมส์..และอื่นๆเท่าที่นึกได้
ช่วงนี้..
อะไรอยู่ใน..วันโลกแตก